Iza ove pojave stoji nekoliko faktora čije je objašnjenje čvrsto utemeljeno u nauci
Nebo nad Zapadnom Australijom jučer je poprimilo jaku crvenu boju, stvarajući prizor koji je djelovao nestvarno i apokaliptično.
Iza ove pojave stoji nekoliko faktora čije je objašnjenje čvrsto utemeljeno u nauci. Kada Sunčeva svjetlost stigne do Zemljine atmosfere, ona nam se uglavnom čini bijelom.
Međutim, ta je svjetlost zapravo sastavljena od svih boja duge koje se raspršuju u interakciji s molekulama plina, prašinom i mikroskopskim kapljicama vode. Kada je Sunce visoko na nebu, ono izgleda plavo jer se kraće talasne dužine svjetlosti, poput plave, najlakše raspršuju.
No, kada je Sunce nisko na obzoru, kao tokom izlaska ili zalaska, njegova svjetlost mora proći kroz deblji sloj atmosfere. Pritom se plava svjetlost rasprši, a do naših očiju dopiru duže talasne dužine, zbog čega nebo poprima crvene i narandžaste tonove.
Nebo može postati još življe crveno kada se u zraku nalazi veća koncentracija mikroskopskih čestica. To mogu biti čestice prašine, dima od šumskih požara ili onečišćenja. U slučaju Zapadne Australije, vjeruje se da su vjetrovi ciklone Narelle s obale podigli velike količine pustinjskog pijeska i unijeli ga u atmosferu.
Te veće čestice uzrokuju takozvano Mie raspršenje, koje dodatno pojačava crvene i narandžaste tonove. Zbog toga nebo može poprimiti dramatično dublju boju, ponekad čak i zagasito crvenu.